Soms zit het mee, vaak zit het tegen......

Naja, de titel zegt het al.....
Ik hoop dat het gezegde " 7 magere jaren, 7 vette jaren " waar is, want dat zou betekenen dat het eind van 2011 eindelijk eens de goede kant op gaat ;-)
Bijna 6 jaar terug verloor ik mijn lieve moeder (55 jr) binnen 4 mnd aan uitgezaaide borstkanker.
2 jaar later raakte ik verwikkelt in een zeer zware echtscheiding.
Mijn ex heeft helaas een zeer zware borderline waar hij geen hulp voor wil.
Dit maakt het voor mij, maar vooral de kids erg zwaar.
Doodsbedreigingen, zelfmoordneigingen en de kids daarin mee willen nemen, liegen over alles, echt als ik alles zou vertellen, zou je het niet geloven.
Hoewel hij al een poos erg rustig is, zijn de momenten dat hij de kids ziet, erg afhankelijk van zijn grillige buien.
Doordat we ons koophuis met 75.000 euro verlies verkochten, raakte ik in de schuldsanering.
En geloof me dat is geen vetpot met drie kinderen.
Maargoed, hiervan is het einde in zicht :-) nog 11 maanden.

Mijn slijmbeursontsteking is na 4 injecties nog steeds niet helemaal onder controle, en ook mijn naaimachine is nog steeds niet goed.
Hierover ben ik zo langzamerhand zo pissig, dat ik geen zin meer heb om er achteraan te gaan.
Ik heb de laatse maanden een paar shirtjes en wat Kiezelige dingen gemaakt, maar geen zin en tijd om het op foto te zetten en hier te plaatsen.
Mijn hoofd loopt regelmatig over met ideeën, maar er komt gewoon niks meer uit mijn handen.

En natuurlijk dient zich nog steeds ellende aan......
2 jaar terug werd mijn vader erg ziek, er werd gedacht dat hij slokdarmkanker in vergevorderd stadium had.
Hij was ernorm vermagerd en werd in het ziekenhuis opgenomen.
Onderzoeken volgden en uiteindelijk bleek dat hij een bacterie in zijn bloed had.
Na de juiste antibiotica knapte mijn vader gelukkig razendsnel op.
Wel hadden ze tijdens een petscan gezien, dat hij wat plekjes op zn rechterlong had.
Na een aantal prednisonkuren bleek dat deze plekjes "niks" doen, ze worden niet kleiner, maar ook niet groter.
Wel bleef mijn vader onder controle van een longarts.
Afgelopen december was in principe de laatste, als die plekjes zich nog steeds gedeisd hielden, zou hij niet meer terug hoeven komen.
Die plekjes houden zich nog steeds gedeisd, maar een ct-scan liet een nieuw plekje op zijn linkerlong zien.
En na een petscan bleek dat dat plekje wel "aktief" is.
Meerdere onderzoeken volgden, die allemaal mislukten.
De artsen denken voor meer dan 80 procent dat dat plekje longkanker is!
Tijdens de gehele kerstvakantie waren de kids en ik ziek, griep, 40 graden koorts was niks, en hoesten, echt verschrikkelijk.
Op eerste kerstdag overleed het beste vriendje van mijn zusje, haar paard, die ze al 20 jaar had.
Ook zo erg, het arme beest kreeg koliek, 2 dierenartsen wilden NIET komen, en de 3e die wel wilde komen, woonde zo ver weg dat hij er ruim een uur later pas was.
Toen was het voor het arme beessie al te laat, hij heeft ruim een uur zo enorm veel pijn geleden, probeer je maar eens voor te stellen als 700 kilo op de grond gaat liggen, met de benen recht omhoog, en doodsangst in de ogen, iedereen die een beetje verstand heeft van paarden weet dat dat afschuwelijk is :-(
Nadat ik koortsvrij was bleef ik maar hoesten en zo moe, dus ik dacht "ik heb de Mexicaanse".
Uiteindelijk toch maar naar de dokter gegaan, bleek ik zware bronchitus te hebben, dokter boos omdat ik zolang gewacht had.
Ik kreeg een kuurtje, en het is twee weken vrij goed gegaan, maar je voelt hem al, ik hoest steeds meer, heb het weer benauwd enzo.......
Ondertussen overleed mijn buurman, met wie ik een haat/liefde verhouding had, binnen twee weken aan longkanker.........

Terugkomend op mijn vader, al weken lopen we (mn zusje vader en ik) zeker 3 keer per week in het ziekenhuis.
Gister, na een lange middag in het Antoni van Leeuwenhoek kregen we te horen dat mijn vader aankomende maandag geopereerd wordt.
Tijdens die operatie wordt dat plekje eruitgehaald, en meteen onderzocht, een uur later weet men dan of het idd kanker is.
Als het kanker is wordt zijn halve long verwijder plus een aantal lymfeklieren.
Als de lymfeklieren NIET besmet zijn, denkt men erover om de ander long ook te opereren.
Als de lymfeklieren wel besmet zijn, dan volgt bestraling/chemo.
Met alleen al de operatie aan de linkerlong heeft mn vader een revalidatie van tot ongeveer juli dit jaar.
Met eventuele bestraling en/of chemo, is hij zeker een jaar of langer zoet.

Ik hoef met mijn berichtje echt geen medelijden, met mn humor en zelfspot sla ik me bijna overal doorheen ;-)
Ik wilde jullie alleen even laten weten waarom ik nog steeds niet zo actief ben met bloggen, enne ohja, sorry voor de vele cijfers, hihi

Liefs, Bren

Joehoeee, k ben dr nog hoor ;-)

Al een poosje ben ik niet aan de Blog.

Eerst heb ik een kleine operatie ondergaan aan een verdraaide, zonder touwtjes, vastgegroeide Mirena.

Daarvoor moest ik onder narcose, en eerlijk gezegd viel het herstel me daarna toch wel ietsiepietsie tegen, pijn, en wat een bloedbad, yek, vloeide nog minder na mijn bevallingen.

Daarna ben ik een klein weekje naar Duitsland, Laag Sauerland geweest met de kids, bij vrienden.

Op de heenweg heb ik mijn Pfaff weer bij mijnheer Huissteden afgeleverd.

En Pfaff staat daar nog steeds!

Van de vier maanden dat hij in mijn bezit is, staat hij al 10 weken in Barneveld :-s

Gelukkig heb ik nog steeds het oude machientje van mijn buurvrouw staan, en deze oude Husqvarna gaat met gemak door 5 lagen spijkerstof, dus who needs Pfaff?!

Dus ondertussen toch nog wat zomerspul voor Michelle gemaakt, jammer dat ze sommige dingen maar 1 keer heeft kunnen dragen vanwege het weer.

Vorige week was ook de eerste schoolweek weer voor de kinderen.

Maandag nacht werd ik wakker van een scheurende pijn in mijn linkerschouder, en dinsdagochtend zeurde dat nog lekker.

Ik dacht, spier verrekt, is over een paar dagen wel over.

Mijn oudste Lisa werd gelijk gezegend met drie kinderfeestjes in twee dagen.

Dus ik bedacht dat de Notitieblok ToGo wel leuke kadootjes zouden zijn.

Heb het patroon wat aangepast omdat ik openslaande notitieblokken had, ipv omhoog slaande.

De pijn in mijn schouder werd steeds erger, en zaterdag 's ochtends heb ik het laatste N.ToGo met tranen in mijn ogen afgemaakt.

De jarigen waren heel enthousiast, en daar doe je het toch voor :-)

Afgelopen maandag toch maar even langs de dokter geweest voor mijn pijnlijke linkerschouder, en wat?!!

Ik heb een slijmbeurs ontsteking :-(

Afgelopen vrijdag moest ik terugkomen omdat ik echt verga van de pijn, en ook mijn bovenarm is ontstoken.

Ik heb een injectie gekregen en een Mitella voor als ik lang moet staan, zoals bv gisteren bij een voetbalwedstrijd van Nick.

Al met al is het geen pretje, en kan ik weinig, achter de naaimachien kan ik wel vergeten, computeren is pijnlijk, slapen ook.

Ondertussen verveel ik me te pletter, dus mocht van mezelf even bloggen ;-)

Kleine tijdsindicatie, over dit bericht heb ik een uur gedaan.

De eerstkomende twee weken mag ik nog steeds niets van de huisarts, en ik hoop echt dat het daarna voorbij is......

groetjes en een fijne avond,

Manjana Manjana Trenchcoat

Yep, het Manjana-Manjana jasje is af, met dank aan mijn lieve buurvrouw wiens naaimachine ik mag lenen!

Normaal als ik een kinderjasje maak, is deze vaak binnen een dag af.

Maar alles is veranderd sind ik mijn borduurmachine heb.

Ik had het idee voor dit jasje in mijn hoofd en wist dat ik dus geduld moest hebben vanwege de vele borduurtjes. (van Huups)

Vorige week zaterdag begon ik met uittekenen, heel relaxed, zo relaxed dat Nick opmerkte

"Jee mam, wat ga je langzaam" .

Ik zei tegen hem "mama is Manjana-Manjana" , waarop Nick met grote ogen vroeg "Wat is dat??"

Waarop ik weer antwoorde "Mama staat in de langzaamaan stand".

Gisteravond kon ik hem afmaken, en Michelle trok hem meteen aan, ze is er zo blij mee!

Er zijn wel twee foutjes ingeslopen, de "kenners" zullen het waarschijnlijk meteen zien, maar ik meldt ze toch even.

Van de zij-voorpandjes zijn alletwee de naden dezelfde kant op doorgestikt, en de mouwen zitten er "verkeerd" in.

Ik wilde de hartjes op de ellebogen hebben, en met de plaatsbepaling van de borduurtjes had ik het mouwtje met de naad naar onderen op Michelle haar arm gelegd, pas met inzetten bedacht ik dat de mouwzijnaad niet op het zijpand hoorde aan te sluiten.

Toch heb ik het wel zo gedaan, en de mouwen zitten gewoon prima, dus swoi, iemand die het niet weet, valt het ook niet op ;-)

groetjes

Mag ik even GILLEN ?!

AAAARRRGGHHHHHH...............

Sorry, ik heb vanmiddag zelfs tot 300 geteld, maar ik ben nog steeds super frustie :-s

In vrij korte tijd, ben ik dikke maatjes geworden met mijn Janome 300E, maar met mijn Pfaff wil het niet lukken.

Begrijp me niet verkeerd, ik vind mijn Pfaff heel erg leuk, maar ik denk niet dat het gevoel wederzijds is.

Nadat ik hem bijna de hele maand juni kwijt was, werd hij keurig gerepareerd terugbezorgd door de heel vriendelijke mijnheer Huissteden.

Pfaff had een doorgebrande print, dat kon zomaar gebeuren zei mijnheer Huissteden, het was absoluut niet mijn fout.

Toen Pfaff weer op zijn kamertje stond, kon ik hem niet meteen testen, druk met andere dingen, oa. het voetbal gebeuren ;-)

Toen het WK voorbij was, had ik weer tijd voor Pfaff, en heb ik welgeteld twee Lore topjes gemaakt.

Een paar kleine dingetjes vielen op, als ik het knopje van "naald beneden laten staan" indruk, reageert Pfaff vaak niet, vaak moet ik het knopje een paar keer indrukken voor het kwartje valt.

Én Pfaff heeft wat moeite met een langer trensje, stikt keurig vooruit, stikt keurig achteruit, maar doet het zigzagje maar tot de helft, oke, ik kan daar best mee leven!

Daarna begon ik aan het "Manjana-Manjana jasje", ALS deze af is volgt de uitleg van "Manjana".

Iig. het jas was vandaag BIJNA klaar, ik had hem net doorgestikt met een leuk steekje, zette Pfaff even uit omdat ik beneden even het centuurtje te pakken, kom boven zet Pfaff weer aan om het centuurtje door te stikken.

Ik druk mijn pedaal in, en Pfaff besluit om mijn stof niet meer te transporteren.

Huhhh?

Dus boekje erbij gepakt, alles gecheckt, alle knopjes, schuifjes enzo staan goed.

Oke, dan een ander klosje garen erop, helpt niet (51, 52 53), ander spoeltje erin, helpt niet(110,111, 112), andere steektlengte, helluupptt niet(grrr 199, 200, 201), andere steek, even uitzetten en weer aan, NIETS HELPT, 300!!!!

Het raam zit gevaarlijk dicht naast me, ik haal heel diep adem en besluit naar beneden te lopen...

Drink een bak koffie, en bel mijnheer Huissteden en vraag hem of Pfaff in plaats van een doorgebrande print, nu misschien een doorgedraaide print heeft?

Van mijnheer Huissteden moet ik terug naar boven en Pfaff even van het stroom afhalen, vervolgens met een ijzeren staafje de steekplaat verwijderen (heb je echt de stroom eraf gehaald, vraagt mijnheer, ja dat heb ik ) steekplaat eraf, draai maar aan het wieletje.

Beweegt de transporteur vraagt mijnheer, ja die beweegt.

Beweegt hij van voor naar achteren? Nee van boven naar beneden!

Nou daar snapt zelfs mijnheer Huissteden niets van.....

Hij gaat even iemand bellen om te vragen, en zal mij dan terugbellen.

Op dat moment denk ik nog dat ik het jasje vanavond gewoon af kan maken.

Maar al wie er belt, niet mijnheer Huissteden, *jank* , ik ga er natuurlijk vanuit dat ik morgen een belletje krijg,

Maar ik BAAL ZO VERSCHRIKKELIJK!

Voordat ik Michelle haar zomerkleding af kan maken, is het herfst :-(

Op Sancho heb ik zelfs de eerste herfst stukken al voorbij zien komen, terwijl ik niet eens iets voor de zomer heb kunnen maken.

Stiekum denk ik dat Pfaff jaloers is op Janome.

Pfaff staat samen met Lockertje op een kamertje boven, terwijl Janome hier gezellig in de woonkamer verblijft ;-)

Fijne avond

Lekker zomers

Al een poosje heb ik een borduurmachine, maar steeds had ik de moed niet om er mee aan de gang te gaan.

Mijn allereerste borduurtje liep uit op een drama, en ik was behoorlijk getraumatiseerd ;-)

Maar dankzij de hulp op Sancho lukt het allemaal steeds beter.

En jawel, de hier bovenstaande durf ik te laten zien.

Het bovenste topje is een Lore, en geborduurd naar een patroon van Huups.

Het onderse topje had ik zelf uitgetekend voor Lisa, en is borduurt naar een patroon van Help mijn moeder borduurt.

Helaas is het topje behoorlijk wijd.

Een volgende Lore is in de maak, uiteraard met borduurtjes :-)

Groetjes